Dewdrop

Dewdrop

Dewdrop  2022

in WALHALLO
Negen Germaanse goden op de Ermelose heide, negen kunstenaars, negen kunstwerken
Curator Gerard de Kleijn
25 juni t/m 28 augustus 2022

 

Negen beeldend kunstenaars hebben op het landgoed van TAK Art Space een beeld toegevoegd dat herinneringen oproept aan de Germaanse godenverhalen. Verhalen over lust, macht, natuurgeweld, onschuld, vruchtbaarheid, bedrog en rechtvaardigheid.
Samen met Hannah Blom, Theo van Delft, Michiel Jansen, Jimi Kleinbruinink, Marisja Smit, Emilio Timp, Thijs Trompert en Anders Wolhar hebben we ons laten inspireren door de natuurlijke omgeving en de oude verhalen. Ik koos voor NOTT, de Germaanse godin van de nacht:

NOTT is de Germaanse godin van de nacht, verwekt door een grote, zwarte reus. 
Op een gitzwart paard met roetkleurige manen galoppeert ze langs het hemelgewelf. 
In twaalf uur om de aarde veroorzaakt ze elke nacht de duisternis. 
Tegen de ochtend spatten de zweetdruppels en schuimvlokken van het paard over de velden. 
Dauwdruppels, overblijfsels van de nacht, voorbodes van de dag.
 
 
TAK Art Space
Hessenmeer 88
Speuld (Ermelo)
Graag reserveren voor een bezoek aan de tuin
TAK Art Space
 
Bij de tentoonstelling is een klein boekje verschenen.
 
foto’s: Dirk Verwoerd
Thrown out of Space

Thrown out of Space

Thrown out of Space   2021

Als een archipelago zwermen de werken om elkaar, in tijdelijkheid samen.

Vloerinstallatie gemaakt voor de tentoonstelling Expo Elleboog in de Elleboogkerk te Amersfoort

De installatie is samengesteld uit werken afkomstig van verschillende recente series werk, gemaakt van karton, pure pigmenten, metaal en readymades.

curator Gerard de Kleijn

600 x 350 x 35 cm

Foto’s: Dirk Verwoerd

 

 

Tijdens de eerste lockdown in 2020 werkte ik maandenlang afgezonderd in een artist in residence in Berlijn. Het bood me de gelegenheid op afstand, fysiek en mentaal, de wereld te aanschouwen. Aan de hand van de Odyssee van Homerus reisde ik in mijn hoofd en het heelal. Ik jutte karton van de straat en gebruikte pigment uit het atelier. Deze ervaringen nam ik mee naar mijn Amersfoortse atelier.
Kijken is een vorm van afstand bepalen, en van afstand overbruggen; een positiebepaling. Dichtbij lijkt dan soms erg ver, en veraf soms heel dichtbij. Ik probeer met mijn handen die afstand een loertje te draaien. Een niet aflatende poging het onverenigbare te verbinden, met karton, pure pigmenten, steen, koper, draad, metaal.
Ik sla hier en daar piketpaaltjes in het universum en construeer een planetaire schijnwereld, opgebouwd uit karton, pure pigmenten, atlaskaarten, bladgoud en readymades.

Jolanda Meulendijks 2021

 

Thrown out of Space 2021

During the first lockdown in 2020, I worked secluded for months in an artist in residence in Berlin. It gave me the opportunity to contemplate the world from a distance, physically and mentally. Based on Homer’s Odyssey, I traveled inside my head and the universe.
I jutted cardboard from the street and used pigments available in the studio.
Looking is a form of determining distance, and of bridging a distance; a determination of position. Therefore nearby sometimes seems very far, and far seems very close. I try to deceive distance with my hands. A relentless attempt to connect the incompatible, with cardboard, pure pigments, stone, copper, wire, metal. Here and there I drive picket lines in the universe and construct a planetary make-believe world, composed of cardboard, pure pigments, atlas maps, gold leaf and readymades.

Jolanda Meulendijks        2021

 

 

 

 

Pleiaden

Pleiaden

Pleiaden   2018 – 2022

Het hemelgewelf op mijn ateliervloer
Als een archipelago

atlaskaarten, pigmenten, karton, readymades
170 x 220 x 8 cm

 

 

BEYOND

BEYOND

BEYOND     2021

“Mijn atelier wordt mijn heelal.
Terwijl de stad op slot gaat, pak ik mijn verrekijker.
Tijdens het begin van de lockdown in 2020 werkte ik maandenlang
geheel afgezonderd in een artist in residence in Berlijn.
Het bood me de gelegenheid op afstand, fysiek en mentaal, de wereld te
aanschouwen.
Sindsdien neem ik meer afstand, is dichtbij soms erg ver, en veraf soms
heel dichtbij.
Ik sla hier en daar piketpaaltjes in het universum.
Ik construeer een planetaire schijnwereld, opgebouwd uit karton,
pigmenten, atlaskaarten, bladgoud en readymades.”

Deze expositie is onderdeel van NOW AND BEYOND

georganiseerd door ArtUtrecht in de etalages van voormalig Broese te Utrecht aan de stadhuisbrug 5 te Utrecht.
Groepsexpositie waarbij de centrale vraag is:
‘hoe heb jij, als kunstenaar, het afgelopen jaar doorgemaakt.
Hoe heeft de pandemie je werk beïnvloedt.’
Kunstenaars: Jop Vissers Vorstenbosch, Francine Claassen, Jolanda Meulendijks, Marisa Rappard, Peter Miedema, Sigrid van de Woudenberg, Nikki van Es, Anke van den Borne
English version:

BEYOND  2021

“My studio becomes my universe.
As the city goes on lockdown, I grab my binoculars.
During the beginning of the lockdown in 2020, I worked for months completely isolated in an artist in residence in Berlin.
It offered me the opportunity to remotely, physically and mentally, contmeplate with the world.
Since then I have been taking more distance, close is sometimes very far, and far is sometimes very close.
Here ande there I pin stakes in the universe.
I construct a planetary make-believe world, built from cardboard, pigments, atlas maps, gold leaf and readymades.”

 

This exhibition is part of NOW AND BEYOND organized by ArtUtrecht in the windows of former bookstore Broese in Utrecht at the Stadhuisbrug 5 in Utrecht.

Group exhibition where the central question is: ‘how did you, as an artist, go through the past year. How has the pandemic influenced your work?
Artists: Jop Vissers Vorstenbosch, Francine Claassen, Jolanda Meulendijks, Marisa Rappard, Peter Miedema, Sigrid van de Woudenberg, Nikki van Es, Anke van den Borne.

Pleiaden in Lade | Galerie Phoebus Rotterdam

Pleiaden in Lade | Galerie Phoebus Rotterdam

Pleiaden III t/m XI     2020

in het Ladekastproject van Galerie Phoebus Rotterdam
8 november 2020 t/m 31 januari 2021

karton, kopersulfiet-pigmenten
De lade meet 140 x 100 x 5 cm

 
‘Geen slaap viel op zijn ogen neer, hij hield
de blik almaar gericht op de Pleiaden’
(Homerus; Odyssee, vijfde zang)